رضا جنتی جمعه 31 اردیبهشت 1389 10:07 ق.ظ نظرات ()

تا حالا فكر كردین كه چرا یه مدت توی جاده زندگی با یكی هم مسیر می شین،بعد سر یه دو راهی هر كدوم مسیر تازه ای رو انتخاب میكنید ؟

قطعاً توی این هم مسیری، تنهائی هاتون رو با هم قسمت كردین، شادی هاتونرو هم همینطور. گاهی وقتها هم كه تو راه گم شدین، پناه همدیگه بودین ...

یك وقتهائی كه یكی تون از ادامه راه خسته میشد اون یكی دیگری رو ترغیب
میکرد، زیر بال و پرش رو میگرفت و بلندش میكرد، یا اینكه یه جاهائی خسته
میشدین اما هر كدوم به عشق همسفری با اون یكی، شونه به شونه با هم راه
میرفتین و ادامه می دادین ...

همه چی خوب پیش میره، تا اینجا نقشه زندگی هر دوتون یكی است. اما وقتیمیرسین به یه دو راهی، نقشه رو نگاه میكنین، از اینجا به بعد نقشه هاتونبا هم فرق داره!

فكر میكنید اگه تو راه بمونین كسی نیست به جلو هولتون بده!

كسی نیست زیر بال و پرتون را بگیره!

یا فكر میكنید اصلا به عشق كی بقیه راه رو برم ؟!

اما گروه دیگه ای هستند كه به خودشون، به حسشون، به درسهائی كه تو این
گمراهی گرفتن اعتماد میكنند و سعی میكنند ادامه راه رو با اتكا به نفس
بیشتری طی كنند.

اونا یه فرقی دارند و اینه كه میدونند باید از درسهایی كه از همراهشون تا
به اینجا گرفتند برای ادامه راهشون استفاده كنند. اونا باور دارند هیچ
همراهی بی هدف نیست.

اونا به راهنمای اصلیشون ایمان دارند، اعتقاد دارند كسی بالای سر خودشون
و همراهشون هست كه جاده زندگی رو براشون امن میكنه.

پس با خیال راحت به راهشون ادامه میدن.

این دسته باور دارند اون راهی رو كه تا به این جا طی كردند باعث رشدشون شده ...

خیلی جاها دلتنگ همراهشون هستند، اما از كجا معلوم ؟

شاید اون دو تا باید قوی تر بشن، هر كدوم مسیرهای تازه ای رو طی كنند،
درسهای جدید یاد بگیرند، آماده بشن تا این درسها رو به یكی دیگه یاد بدن،
اون وقت دوباره سر یه دو راهی كه قراره یكی بشه، كنار هم قرار بگیرند و
ادامه راه رو با هم طی كنند ...

همه و همه ی این راه ها برای رشد ماست، یه وقتهائی یكی همراه خوبی براتون
نمیشه، براتون پشت پا میگیره، یه وقتائی هولتون میده تو چاله و ناخودآگاه
یه جاهائی توی تاریكی شب تنهاتون میذاره.

همه اینها قلبتون رو به درد میاره، اما وقتی مسیرتون رو ازش جدا كردین و
تو راه جدید قدم میذارین، حواستون رو جمع میكنید، چاله ها رو میبینین،
حواستون هست كه توش نیفتین، دقت میكنید كه همه تكیه گاهتون رو به یكی
ندین كه اگه یه وقت شونه خالی كنه با مخ زمین بخورین !

اینبار دیگه یاد گرفتین تو تاریكیها از خودتون مراقبت كنید. تجربه هاتون،
مثل یه فانوس جلوی پاتون رو روشن میكنه.

حالا میبینین كه چقدر رشد كردین، اون وقت برای اون همراهتون هم دعای خیر
میكنین چون میفهمین اونم مربیتون بوده و درسهائی بهتون داده كه حالا به
اینجا رسیدین.

درسته !

هر راهی كه تو نقشه زندگیتون مشخص شده هدفی رو تو دلش داره و هر همراهیكه تو این راه كنارتونه، مربی شماست كه درسهای زندگی رو بهتون یاد میده واین شما هستین كه با توکل به خدا و با اتكا به اعتماد به نفس خودتون و بااطمینان به مسیری كه كائنات براتون در نظر گرفته انتخاب میكنین كه توجاده زندگی قدم بذارین و مسیر تازه زندگیتون رو درست مشخص كنین ...

همیشه قدرتمند و ثابت قدم باشید

من توانگرم.
من به توانگری دیگران حسرت نمیخورم،
به خدا رو میكنم، هدایت او را میجویم و توانگر میشوم.
دیگران نیز به توانگری من حسرت نمیخورند،
به خدا رو میكنند و هدایت او را میجویند و توانگر میشوند.
در این كائنات، كامیابی و توانگری بیكران برای همه هست.